پنیرهای نرمتر ماندگاری و طول عمرشان كمتر از پنیرهای سفت است. ما میتوانیم پنیرهای سفت مثل پنیر سفید و پنیرهای سوئیسی را پس از باز کردن درب آنها، به مدت 3 تا 4 هفته در یخچال نگهداری كنیم.
پنیرهای نرم، مثل پنیرهای پرچرب را تنها به مدت یك هفته میتوانیم در یخچال نگهداری كنیم. برای اینكه از سالم بودن پنیر اطمینان كامل حاصل كنید، میتوانید به تاریخ تولید آن نگاه كنید. اما بهترین روش این است كه پنیر را امتحان كنید، یعنی دقت كنید و ببینید آیا كپكی بر روی آن وجود دارد یا خیر.
شما میتوانید دوام و ماندگاری پنیر را قبل از اینكه آن را در یخچال نگهداری كنید، افزایش دهید، یعنی حفاظ پلاستیكی روی پنیر را كه محكم بر روی آن كشیده شده است بردارید و پنیر را در كاغذهای موم دار قرار دهید و آن را كاملاً با كاغذ بپوشانید.
شما میتوانید پنیری را كه بر روی آن كپك وجود دارد مصرف كنید، اما باید در این مورد خیلی دقت كنید. با چاقو، سطحی را كه با كپك پوشیده شده است ببرید و سعی كنید چاقو را تمیز نگه دارید تا از گسترش و افزایش كپك خودداری كنید و سپس آن را مجدداً با مقداری از كاغذی كه به موم آغشته است، بپوشانید.
PH عسلبرابر 4 و به شدت اسيدي است، بنابراين بايد از نگهداري آن در ظروف فلزي خودداري كرد. چون بعد از مدتي فلز را خورده و خودش هم خراب ميشود و ذرات فلز كه به همراه عسل وارد بدن ميشود، براي انسان مضر است. براي نگه داري عسل در حجم زياد ظروف استيل و گالوانيزه و براي مصارف خانگي ظروف شيشه اي، لعابي و سفالي توصيه ميشوند. ظرف عسل را نبايد در باز، در اتاق يا يخچال نگه داشت، زيرا عسل، آب موجود در هوا را به شدت به خود جذب كرده و پس از مدتي، رقيق و آبكي ميشود. عسل، بوهاي خارجي را خيلي زود به خود جذب ميكند. بنابراين نبايد آن را نزديك موادي چون پارافين، قير، بنزين و ماهيهاي دودي و … نگه داشت. در نزد عامه عسل متبلورشده و شكركزده عسل تقلبي شناخته ميشود كه اين باور صحيح نيست ولي فروشندگان عسل براي از بين بردن شكرك و جلوگيري از متبلور شدن آن عسل را به مدت نيم ساعت در درجه حرارت حدود "65" درجه سانتيگراد نگه داشته و سپس آن را سرد كرده و بستهبندي ميكنند تا عسل آنها شكرك نزند. چون حرارت دادن عسل همه ذرات جامد موجود را به مايع تبديل ميكند و مانع شكركزدن عسل ميشود. در ضمن بهترين دما براي نگهداري عسل "7" تا "12" درجه سانتيگراد است
يكي از روشهاي نگهداري مواد غذايي براي مدت طولاني كنسرو کردن (قوطي كردن) آنها با بهره گيري از حرارت است . اين روش اقدام موثري در جهت نابودي كليه عواملي است كه ممكن است در حين نگهداري و حمل و نقل به طريقي مواد غذايي را فاسد نمايند .
بطور كلي در عمل كنسرو سازي جهت نگهداري مواد غذايي :
1- عوامل بيماري زاي احتمالي موجود در مواد غذايي توسط حرارت از بين رفته ويا غير فعال مي شوند .
2- با قوطي كردن مواد غذايي (بسته بندي ماده غذايي) از آلودگي ثانوي آنها جلوگيري مي شود بطوريكه:
الف) از قرار گرفتن ماده غذايي در معرض ميكرو ارگانيسم ها و آلودگي در اثر حشرات مگس ، موش ، پرندگان و حيوانات خانگي جلوگيري مي شود .
